Eerste woningen, maar ook eerste problemen

De eerste woningen in Lewenborg werden opgeleverd in 1972, maar er deden zich problemen voor. Aanvankelijk was het grootste probleem precies wat men eigenlijk had willen voorkomen met de inrichting van de stuurgroep. Van de beoogde ‘afstemming van woning, omgeving en circulatie’ was weinig terecht gekomen. Er waren geen voorzieningen, geen trottoirs en geen winkels. De wegen waren grotendeels nog onverhard en dus was het verhuren bijzonder moeilijk. In het jaarverslag van Volkshuisvesting over het jaar 1972 wordt de verwachting uitgesproken dat rond maart 1974 de complexen geheel verhuurd zullen zijn. Maar dit was buiten de problemen gerekend die het verhuren van de in aanbouw zijnde hoogbouw zou gaan opleveren.

Daling inwonertal

Daar kwam bij dat er juist een scherpe daling van het aantal inwoners was ingezet in de jaren na 1972. Het inwonertal van de stad Groningen daalde globaal van 172.000 in 1971 naar 160.000 in 1979. Met een gemiddelde gezinsgrootte van 3 personen betekende dat een terugloop van een kleine 4.000 gezinnen en dus vraag naar woningen. In Lewenborg ontstond zo structurele leegstand. Overigens werd door Volkshuisvesting ook een zekere mate van leegstand zelf gecreëerd door ‘niet zomaar iedereen daar een woning te verhuren’. Een tweede slag voor de reputatie van Lewenborg was dat zich al in 1976 constructieve gebreken zoals loslatende tegels voordeden. Begin jaren tachtig kwamen daar nog vochtproblemen bij die aanhielden tot in 1985/86. Er was 10 jaar na de bouw rond de 10.000 gulden per woning nodig om het probleem dat toen bij 600 woningen bestond op te lossen.